Biuro prasowe 
9 marca na Majdanie Niepodległości w Kijowie odbył się niezwykły koncert – „Hymn Nieugiętości 2022–2026” – będący apelem o pokój skierowanym do wolnego świata.
Kolejnym krokiem będzie wielki międzynarodowy projekt muzyczny, który połączy kilka krajów europejskich, w tym Polskę.
Niezwykła inicjatywa artystyczna „Hymn Niezłomności Ukrainy 2022-2026” miała miejsce w czwartą rocznicę pierwszej takiej inicjatywy ukraińskich artystów, którzy zwrócili się do wolnego świata na początku pełnej inwazji Rosji na Ukrainę.
Jak wyjaśnił inicjator akcji, Artysta UNESCO na rzecz Pokoju, dyrygent Kyiv Classic Orchestra Herman Makarenko, na początku wielkiej wojny muzycy orkiestry wyszli na plac w centrum Kijowa, aby wesprzeć apel prezydenta Wołodymyra Zełenskiego i całego narodu ukraińskiego – o zamknięcie przestrzeni powietrznej nad Ukrainą i zwrócenie uwagi świata na wojnę oraz rosyjską agresję.
„I oto znów tu jesteśmy, bo nie chcemy, aby ta akcja stała się tradycją. Pragniemy, aby rok 2026 stał się rokiem zakończenia tej strasznej wojny w centrum Europy. Dlatego ponownie zagraliśmy na Majdanie, w tym samym składzie, co na początku wojny na pełną skalę. Ponownie wzywamy wolny świat i jego przywódców do pomocy Niezłomnej Ukrainie w zakończeniu wojny, ponownie popieramy apel Prezydenta i wszystkich Ukraińców, że należy zakończyć tę niesprawiedliwą wojnę na sprawiedliwych warunkach dla Niepodległej Ukrainy” – wyjaśnił Herman Makarenko.
Kyiv Classic Orchestra wystąpiła w tym samym niepełnym składzie, co cztery lata temu – wtedy udało się zebrać niewielką część orkiestry, muzyków, którzy pozostali w Kijowie. Brakowało instrumentów smyczkowych i dętych, ale koncert się odbył i miało to symboliczne znaczenie. Jedyna różnica – teraz muzycy zagrali „Hymn Nieugiętości 2022-2026” na stacji metra „Majdan Niepodległości”. W miejscu pierwszego koncertu znajduje się dziś Pomnik poległych Obrońców Ukrainy – dzięki ich Bohaterstwu kraj jest wolny i niepodległy.
Muzycy pragną kontynuować międzynarodowe projekty artystyczne, zapoczątkowane przed wybuchem pełnoskalowejwojny Rosji przeciwko Ukrainie. W szczególności są to inicjatywy pod egidą UNESCO na rzecz wspólnego dziedzictwa kulturowego Europy, tradycji kulturowych Ukrainy, Polski, Francji, Włoch, Portugalii i innych krajów.
„Chcemy jednoczyć świat, Europę poprzez muzykę, pokazywać wspólne korzenie, kształtowanie tych ważnych elementów, które stały się europejską klasyką, pragniemy odkrywać te tradycje na nowo i na nowo oraz inspirować kolejne pokolenia europejskich muzyków” – wyznaje Maestro, który jest również wykładowcą, profesorem Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy.
Maestro przygotowuje się już do europejskiej premiery niedawno odkrytej opery kompozytora Dmytra Bortnianskiego „Kreont”. Jest to kompozytor, który wywarł wpływ na kształtowanie się europejskiej tradycji muzycznej w całej Europie. Znaczenie jego postaci łączy od razu kilka krajów Europy: ma polskie i ukraińskie korzenie rodzinne, jego „Kreont” po raz pierwszy zabrzmiał na scenach operowych we Włoszech, a zagubiony rękopis partytury został odnaleziony przez Ukraińców w bibliotece w Portugalii już w trakcie pełnej wojny Rosji w Ukrainie.
„W 2025 roku wystawiliśmy operę przy wsparciu UNESCO w Ukrainie, a kolejnym krokiem planujemy europejską premierę; trwają rozmowy z teatrami w Polsce, Włoszech, Francji i Wielkiej Brytanii. Będzie to ważny społecznie europejski projekt poświęcony łączeniu kultur. Tak, szukamy osób o podobnych poglądach” – podsumował Artysta UNESCO na rzecz Pokoju, znany dyrygent operowy Herman Makarenko.
Dla informacji: W ciągu ostatnich dziesięciu lat Herman Makarenko zrealizował przy wsparciu UNESCO kilka ważnych inicjatyw: „Sztuka przeciwko pandemii”, „Muzyczne podziękowania dla lekarzy”, artystyczne przesłanie w postaci hymnu „Drzewo pokoju” opartego na rzeźbie o tym samym tytule autorstwa znanej francuskiej rzeźbiarki, Ambasadorki Dobrej Woli UNESCO Hedwy Ser, oraz inne. Maestro Makarenko we współpracy z Artystą UNESCO na rzecz Pokoju Kudsi Ergünarem zrealizował światową premierę unikalnych utworów Gazi II Geray Chana w ramach 42. sesji Konferencji Generalnej UNESCO.
